تبليغاتX
شعر کارو و عکس







نويسندگان



آثار تاريخي يك عاشق



دوستان عاشق تنها



وضعیت من در یاهو



آمار وب



طراح قالب:



موزیک و سایر امکانات
 





شخن روز               

 

در مورد خدا این اشکال هست که نمی توان او را توصیف و بیان کرد. اما توصیف حقیقت در قلب هر بشری نهفته است. حقیقت همان چیزی است که شما در این لحظه، حق می شمارید و همان خداست. اگر کسی همین حقیقت نسبی را بپرستد و پیروی کند می تواند مطمئن باشد که به مرور زمان به حقیقت مطلق یعنی خدا هم نایل خواهد شد


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 11:30 | |           







               

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:58 | |           







عکس 2               

 



 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:50 | |           







عکس بچگیها               

 



 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:38 | |           







بلکه من عاشقتم ...               

 

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...


                                                         چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلي...

                                                       چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

 نميخوام بگم که سياهي چشمات مثل شبهاي پر ستاره اس...

                                                        چون شب هم بالاخره تموم ميشه...
نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالي...

                                                        چون اب که هميشه پاک نميمونه...

 نميخوام بگم که دوستت دارم... 

                                                        چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم ...


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 9:56 | |           







د و س ت د ا ر م               

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 9:55 | |           







برای عشقم               

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 9:54 | |           







گاهی وقتا....               

 

تو زندگی آدم یه اتفاقاتی می افته که آدمو عوض میکنه.

این اتفاقا شاید کوچیک باشن

                                     اما...

چون زیادن کار خودشونو میکنن.

شایدم واقعاً کوچیک نباشن...

اما کسانی که درک نمیکنن کوچیک مشمرن.

یه روزی میرسه که واسه خودتم غریبه ای.

تو وجودت حس میکنی دو نفری که اونی که جدید اومده...

همه چیز رو دستش میگیره و....

                                      دیگه از خودت خبری نیست.

به خودت میگی تحمل بسته،میزنی به سیم آخر...

به زمین وزمون گیر میدی

همیشه حق رو بدون اینکه فکر کنی به خودت میدی...

             البته اگه قدرت تفکری باقی باشه...

میگی یه عمر زور شنیدم

حالا میخوام زور بگم...

سخته ،

          خیلی سخته...

دوست نداری کسی رو برنجونی

                         اما رنجوندی...

بعد عذابِ اینکه چرا...

تقصیر کیه؟

آدم از تو داغون میشه

اما کسی نمیفهمه....

                                 گریه کردم گریه کردم

                                 اما دردمو نگفتم

                                  تکیه دادم به غرورم

                                   تا دیگه از پا نیافتم......


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 12:16 | |           







سلام               

 

خواستم درد و دلهای آخرم بگمو برم.........

مینویسیم از تنهایی...از بی کسی...از غم  از غصه.......

مگه این دنیا غیر از این چیز دیگه ای هم داره؟

آره داره......

خوشی داره ....لذت داره ....عششششششششششق داره محبت داره......

                       اما........

نصیب هر کسی نمیشه...

این سرنوشت خیلی سخت گیره....میگرده میگرده  اینارو به یکی میده که حتما لیاقتشو داشته....

درسته؟

من از کسایی بودم که اینا نصیبم نشد .

نه که اصلا نشد..شد اما کم ...خیلی کم ....اینقدر کم که تا اومدم مزشو بچشم کامم تلخ شد ........

تلخ مثل زهر....

خیلیا از تهناییشون میگن...من گوش میدم...هیچی نمیگم....

فقط فکر میکنم.......

به اینکه اینی که روبه رومه چه دردی داره من چه دردی؟

خیلی سخته آدم تنها باشه خیلی...

                             اما......

از اون سخت تر و تلخ تر اینه که دورت شلوغ باشه و احساس تنهایی کنی..

شنیدم میگن خیلی دردناکه ببینی آهو اثیر پنجه شیر شده...

اما از اون دردناک تر اینه که ببینی یه شیر اثیر چشمای آهو شده.......

چه ربطی داشت؟بی خیال اینو همینجوری از من داشته باش.

دل کسی باهام یکی نیست

                        نپرس چرا چشام شده خیس

نگو نگو دردت چیه

                     دردام یکی دو تا نیست........

به نظرم این دو بیت شعر بیانگر حالم باشه...به قول شاعر...

و گهگاهی دو خط شعری که گویای همه چیز است و خود ناچیز...

وای بر من گر توآن گم کرده ام باشی

                                       گم کرده ام باشی.......

به امید روزهای بهتر....


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 12:14 | |           







در فصل تگرگ                

 

در فصل تگرگ عاشقت میمانم .

 با ریزش برگ عاشقت میمانم .

 هر چند تبر به ریشه ام میکوبی .

تالحضه ی مرگ عاشقت میمانم

 

نگو عادت کنم بی تو که میدونی نمیتونم

که میدونی نفسهامو به دیدار تو مدیونم

 

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک میکنم

توی تنهائیام فقط به تو فکر میکنم

با تو میمونم واسه همیشه

خدایا خودت می دونی دارم چی می کشم از دوریش

کمکم کن خدایا


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 12:11 | |           







خداوندا               

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 19:8 | |           







بی معرفت                

 

الان دوروزه که با خودم فکر میکنم

به اون روزها...

وقتی یادشون می افتم

خودمو نفرین میکنم

که چرا خیلی ساده دلمو دستت سپردم

تو که می دونستی من به خاطرت می ٌمردم

اما نمی دونستم یه روز دلمو میشکنی و میری

بعد 2 سال تازه فهمیدم که از عشقم سیری


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 20:33 | |           







من ديوونه                

 

من ديوونه رو باش كه نفهميدم تو بي رحمي تمام مشكلم اينه كه حرفامو نمي فهمي منو باش كه نفهميدم تو بي ذوقي بي احساسي دروغ بود اينكه مي گفتي تو هم محو گل ياسي من ديوونه رو باش كه شكستم با شكست تو تو چه مردابي افتادم يه عمره با دو دست تو من ديوونه رو باش واسه تو گريه مي كردم تو رو باش كه نفهميدي تو شعرم گم شده دردم من ديوونه رو باش كه به پاي چشم تو سوختم ولي بعد يه كم بازي تو با من بد شدي كم كم من ديوونه رو باش كه واسه عهدت قسم خوردم باهات موندم ، باهات ساختم ، واست سوختم ،‌واست مردم من ديوونه رو باش كه بهاخماي تو خنديدم همش يك گل تو باغچم بود اونم آخر واست چيدم من ديوونه رو باش كه به خوبيم عادتت دادم شكستي قلبمو اما نديدي رنگ فريادم من ديوونه رو باش كه واست روزامو سوزوندم خوشي رو تو خودم كشتم ، ولي با چشم تو موندم من ديوونه رو باش كه كشيدم ناز چشماتو چه قد تلخه بدون تو ، چه قدر سخته برام با تو من ديوونه رو باش كه خيال كردم تو مجنوني تو حتي اسم مجنونم ، نه آوردي ،‌ نه مي دوني من ديوونه رو باش كه قد دنيا دوست دارم نه اما من دوست داشتم حالا كه از تو بيزارم من ديوونه رو باش كه واست خوندم چه قد ساده تو حرف عاشقونم رو شنيدي ، حاضر آماده من ديوونه رو باش كه نشستم منتظر ،‌رسوا زدي تو زير قولاتو ، گذاشتي باز منو تنها منو باش كه نفهميدم منو ديگه نمي خواستي چه قدر ديوونه اي راستي ،‌چه قد ديوونه ام راستي منو باش كه با يه آهنگ مي خواستم مهربونتر شم زدي تير و توي ذوقم نداشتي حوصله بازم من ديوونه رو باش كه تو رو عاشق حساب كردم چه قدر ديوونه تر چون باز ، تو رو اينجا خطاب كردم من ديوونه رو باش كه ،‌درسته خيلي ديوونم جهنم مي رم اما نه ، كنار تو نمي مونم اينم يه نامه ي ابري ، به امضاي يه ديوونه


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 20:7 | |           







از یک عاشق شکست خورده پرسیدم               

 

از یک عاشق شکست خورده پرسیدم:

بزرگ ترین اشتباه؟ گفت عاشق شدن

گفتم بزرگ ترین شکست؟ گفت شکست عشق

گفتم بزرگترین درد؟ گفت از چشم معشوق افتادن

گفتم بزرگترین غصه؟ گفت یک روز چشم های معشوق رو ندیدن

گفتم بزرگترین ماتم؟ گفت در عزای معشوق نشستن

گفتم قشنگ ترین عشق؟ گفت شیرین و فرهاد

گفتم زیبا ترین لحظه؟ گفت در کنار معشوق بودن

گفتم بزرگترین رویا؟ گفت به معشوق رسیدن

پرسیدم بزرگترین ارزوت؟ اشک تو چشماش حلقه زدو با نگاهی سرد گفت: ( مرگ)


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 22:14 | |           







باید فراموشد کنم                

 

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 22:12 | |           







خواب ناز                

 

در خواب ناز بودم شبی                 دیدم کسی در می زند

در را گشودم روی او                     دیدم غم است در می زند

ای دوستان بی وفا                        از غم بیاموزید وفا

غم با آن همه بیگانگی                  هر شب به من سر می زند


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 22:10 | |           







امشب حس غريبی دارم                

 

امشب حس غريبی دارم ، انگار تمام غصه های دنيا در دلم تلنبار شده است ، انگار که يک دنيا حرف نگفته ، در گلويم قنديل بسته است ، انگار يک آسمان ابر ، در چشمانم قصيد باريدن دارد ، به اندازه تمام دوران کودکيم ، به يک آغوش گرم ، به يک شانه پر مهر احتياج دارم که مامن و پناهگاهم شوند و آرامم کنند خدايا ! نميدانم چه اتفاقی افتاده که اينقدر احساس تنهايی می کنم ، شايد از تو دور شده ام که اينقدر تنهايی به من نزديک شده ، شايد با تو غريبه شده ام که اينقدر ترس و وحشت با من آشنا شده



 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 22:7 | |           







آن زمان که عاشق مي شوي               

 

آن زمان که عاشق مي شوي

 

و مي داني که عشقي هست

 

و باور داري کسي که تو را دوست دارد

 

و در آن شبهاي سرد و يخبندان با تو مي ماند..

 

در آن لحظات مي فهمي دوست داشتن چقدر زيباست ...

 

و آن زمان که کسي در فراسوي خيال تو نيست

 

و تو تنهاي تنها در جاده هاي برهوت زندگي قدم مي زني

 

تنها اوست که به تو آرامش خيال مي دهد

در غروب رفتن تو لحظه هايم را شکستم...زير بارون جدايی با خيال تو نشستم...


بی تو تنها گريه کردم تو شبهای بی ستاره....انتظارت رو کشيدم تا که برگردی دوباره...


پشت شيشه روز و شبها دل به بارون ميسپارم...من برای گريه هايم چشمه ها رو کم ميارم...


انتظار با تو بودن منو از پا در مياره...ترس از اين دارم که بی تو تا ابد چشمام بباره...

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 22:0 | |           







عاشق شدها               

 

این متن رو تقدیم می کنم به تمام کسانی که عاشق شدند،  در عشق شکست   

 خوردند و هیچگاه طعم بودن و در آغوش کشیدن یار را نچشیدند.   

با این وجود حرمت عشق را پاس داشتند و به مضحکه تلخ زبانان گوش ندادند. 

 

 این تکه پاره ای از احساسات، مختص من نیست.

 

 همه ما ممکنه با عمق کمتر یا بیشتر با تک تک سلولهایمان لمسش کنیم

 

 پس تقدیم به تمام آنها که شب های بی ستاره و روزهای سردشان را با نام  

 

عشق سر کردند و اشک نوشیدند. اشکهایی که هر قطره اش، 

 

 تکه ای از جگر زخم خورده اشان بوده :

 

گدای محبت که باشی، زودتر ضربه خواهی خورد و رسم روزگار چیزی  

 

جز این نیست. خرافه نیست. آیین چرخ فلک است. بنای دنیاست. 

 

 هر کجا که باشی و هرکسی که باشی اگر گدای محبت باشی می روی  

 

دنبال عشق. عشق که می گویم نه آن عشقی که در کوچه و بازار و

  

خیابان و روزمرگی پیدا می شود. نه آن عشقی که امروز از حریم  

آتشش طرفت در امان نیست و فردای روزگار به سردی مطلق می گراید. 

 

 آن عشقی را می گویم که گدای محبتش به دنبال اوست.  

 

اگر گدای محبت باشی این آتش هیچ وقت خاموش نمی شود و عمق احساست 

 

 هر روز بیش از پیش...

 

 

اولش این طوری نیست. اولش بهت سلام می کنه.  

 

حتی جواب سلامش رو هم نمی دی. اما پافشاری می کنه.  

 

یه خورده که می گذره میگی باشه اینم مثل بقیه. کی به کیه. تو که در  

دلت رو بستی. اینم مثل بقیه یه مدتی میاد و میره. پس بی خیال.  

می شینی پای حرفاش.  باهاش چت می کنی. باهاش بیشتر آشنا میشی 

 

 و بعدش می فهمی که در درونش چیزی هست که کمتر در کس دیگه ای دیدی.

 

علاقه ات بیشتر میشه ولی باز بی خیالی. میگی اینم گذریه. 

 

 تا اینکه تو شرایط سخت روحی بهت کمک می کنه. در حد توانش زیر پر و بالت رو  

 

میگیره و اون وقته که دل لامصب امونت رومی بره. تا میای خودت رو جمع  

 

و جور کنی عاشقش میشی. دل رو می زنی به دریا. میگی چرا بایست احساسم رو  

 

بکشم. میگی خودش هم که همین رو میگه. پس دلت خوش میشه که باید بری  

 

دنبالش. باید بری تا بهش برسی. تا مال خودت بشه. تا به آرزوت برسی. تا حس  

عشق ورزیدنت رو که سالهاست باهاته خالی کنی و در عوضش هزاران حس زیبای  

 

دیگه بگیری.نمی تونی لمسش کنی. نمی تونی ببوسیش. نمی تونی دستش 

 

 رو توی دستت بگیری فقط می تونی صداش رو از کیلومترها اون ور تر بشنوی  

 

و باهاش ساعت ها چت کنی. بعد یه مدتی می فهمی که کار از کارت گذشته. 

 

 یه روز تابستون می بینیش و با یه نگاه کارت رو می سازه.با یه خنده دلت رو گرفتار 

 

 می کنه. انگار که دوست داری بگی هیچ جای دیگه نرو. پیشم باش واسه همیشه.  

 

شبهای طولانی رو باهاش تا صبح حرف می زنی از پشت تلفن. دلتنگی و آغازآوارگی.

 

حالا یه سال گذاشته و حساس تر شدی. همش از دستت فرار می کنه.   

هرچی بهش میگی دوستش داری حتی یه بارم این حس رو تجربه نمی کنی  

 

که بهت بگه دوستت داره. اون چیزی که حس کنی قلب اونم گره خورده.  

 

انگار یه جای کار می لنگه دلت می خواد بری پیشش. باهاش باشی شاید  

 

اوضاع عوض بشه. جون می کنی، گرما و سرما رو تحمل می کنی، بی خوابی ها رو،  

 

دوریش رو، اما انگار خدا نمی خواد که بشه. همش گره می ندازه تو کارت و  

 

تو هی چت می کنی و حرف می زنی. چت می کنی. چت می کنی و چت. 

 

دلخوشیت میشه عکسهایی که برات فرستاده. نگاه می کنی و همین طوری 

 اشکه که از چشمات سرازیر میشه. می ری جلو آینه یکی محکم می زنی تو 

 

صورتت تا شاید کمی به خودت بیای، ولی میدونی که عاشق شدی. هرچی بیشتر 

 میگذره علاقه ات بیشتر میشه. نه به خاطر ذات عشق، به خاطر اینکه بیشتر  

می شناسیش و می فهمی که آدم با انصافیه.روزها و شبها می گذرن انگار که توی  

 

زندونی. چوب خط می ندازی تا تموم بشه.تا شاید بازم ببینیش. تا کابوسهای شبونت  

 

خفه ات نکنه. تا بخوای باور کنی که می تونی بقیه عمرت را با اون باشی.  

 

چشمات خشکیده بس که گریه کردی. نیرو و توانت رفته و حالا شده بعد یک سال  

 

انتظار، لحظه دیدار. میدونی داره میاد برای تو، میاد که سنگا رو وا بکنیم. میاد 

 

 که بفهمه چشه و تو بازم گریه می کنی چون دلت راضی نمیشه. انگار که قراره  

 

ذبحت کنن. انگار یه چیزی بهت میگه امسال می میری. پژمرده میشی. 

 

 میشی یه آدم زار و نحیف. مثل قدیما. مثل یه نوزاد که تازه پا گرفته و راه میره و  

قراره جفت پاهاش بشکنه. خودت رو دلداری می دی و فکرای خوب می کنی.

 

نمی دونی بگی که چقدر دوستش داری یا نه، مبادا که ناراحتش کنی آخه طاقت  

 

ناراحتی و غصه اش رو نداری. دلت نمیاد که بهش بگی که هر شب با چشمای 

 

 خیس به خواب رفتی. دلت نمیاد بگی که توی تموم اون چتها حسرت خیلی چیزا 

 رو تو دلت خفه کردی و هیچ وقت بهش نگفتی. دلت نمیاد که بگی جگرت   

پاره پاره شده تا برسه. تا بیاد باهات حرف بزنه. دوست داری که بهش خوش بگذره.  

نامردیه. نامردیه ناراحتش کنی. روزها تند تند می گذرن تا موقع حرف زدنش می رسه. 

 اونی که هیچ وقت حرف نمی زده و همش میگفته سر فرصت. 

 اما وقتی حرف میزنه کمرت می شکنه. سنگینی حسهای این مدت لهت می کنه.  

جلوی گریه ات رو می گیری و روت رو بر می گردونی مبادا که 

 بخواد خیسی چشمهات رو ببینه. تو می فهمی چیزی رو که حتی فکرش رو 

 نمی کردی. بنای عشق گذاشتن روی خرابه های محبت دیگری کار درستی نیست. 

 اون وقت یه شب انقدر هق هق گریه می کنی که نفست بالا نمی آد.

 

نشستن گوشه اتاق و گریه کردن. دنیا بی رنگ تر از گذشته اما باید خودت 

 رو جمع و جور کنی. حالا دیگه می دونی نمیشه بهش گفت که  

چندبار شد وقتی باهاش چت می کردی غذا رو به زور قورت می دادی چونکه 

 بغضی توی گلوت گیر کرده بود. حالا دیگه می دونی نمی تونی بهش بگی 

 که اگر هزاربار گفتی دوستش داری، از ته دلت گفتی و یه بار نشنیدی که 

 عاشقانه صدات کنه. حالا می دونی نمیشه بهش گفت گریه هرشب یعنی چی. 

 دلت نمی خواد با این حرفا ناراحتش کنی. نمی تونی بهش بگی چه  

حسیه وقتی که انگار با یه چاقو جگرت رو خراش می دن و انقدر حالت خراب 

 میشه که نمی تونی حتی یک قدم راه بری. خیلی حرفا رو باید بخوری و هیچی نگی.  

خونابه خوردن و ساکت بودن.

 

دوستات به این بچه بازی ها می خندن. دوستات ترکت می کنن. دوستات  

خیلی حرفا می زنن اما تو می دونی که دردت چه. دردت عاشقی نیست.  

دردت از بی وفایی نیست. دردت از گدایی محبته. وقتی توی چت می بینیش  

دیگه نمی دونی آیا بهش بگی "عزیزم" یا نه. نمی دونی باید بهش بگی  

که دوستش داری یا نباید گفت. آیا اجازه داری آرزو داشته باشی یه بار دیگه  

خنده اش رو ببینی یا دستش رو توی دستت بگیری یا اینکه اون موقع نگاهش  

برای دلدار دیگریست. تو موندی و انزوای چهاردیواری اتاق و یک آیینه که 

 هر روز می تونی سفید شدن موهات رو ببینی.دلخوشیت میشه عکساش  

و نامه هاش توی مدت آشناییتون. تمام چتهایی که کردین. هر چیزی که نشونی  

از بوی تنش رو داره.

 

یه روز صبح پا میشی،میری جلوی آینه و خودت رو می بینی. رنجور شدی، 

 لاغر و نحیف، شکسته و خموده، حالا مدتهاست که گذشته.  

بهت زنگ می زنه اما روحت مرده. قلبت مرده. دیگه نمی تپه. 

 برای هیچ کس نمی تپه. با صدای همیشگیش که لطافت داره  

بهت میگه حالت چطوره و تو باید مثل دیگران به او هم دروغ بگی.  

باید بهش بگی من خوبم و همه چیز رو به راهه. وقتی که تلفن رو قطع می کنی 

 دفترچه خاطراتت رو باز می کنی و در آخرین برگش می نویسی 

 این منم دلقک خنده به لب روزگار اما دلی نحیف دارم...


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 21:58 | |           







قصیه عشق               

 

از کجا آغاز کنم بیان قصه ای را که گویای عظمت و شکوه یک عشق باشد.

حقیقتی ساده از عشقی که او برای من به ارمغان آورد . او همانند باران بهاری

که زمین را به سطحی درخشان مبدل می سازد به دنیای من راه پیدا کرد وزندگیم

را درخشان ساخت و به دنیای خالی من مفهوم بخشید . بارها در تنهایی خود

می گفتم که او قلب مرا لبریز عشق خواهد کرد . او مرا با آوای فرشتگان و با

تخیلات نیالوده او روح مرا از عشقی والا و بیکران سرشار کرده آنگونه که هر

کجا می روم تنها نخواهم ماند با وجود او چگونه می توانم تنها باشم . راستی

این عشق تا چه هنگام دوام خواهد یافت . آیا می توان عمر عشق را با مبنای

روز و ساعت سنجید؟ اکنون جوابی ندارم اما همین قدر قادرم بگویم که به او

نیازدارم . بارها خواستم راز دل را که در گوشه ی قلبم پنهان بود برایش فاش کنم

می خواستم بگویم دوستت دارم ولی هر بار که ازکنارم  می گذشت به او خیره

می شدم که شاید از نگاهم بخواند که او را دوست دارم ولی افسوس که بی اعتنا

ازکنارم عبور می کرد تا اینکه قلم به دست گرفتم تا برایش نامه ای بنوِِیسم

می خواستم بنویسم که ازاین همه غرور و بی اعتنایی  تو متنفرم ولی وقتی نامه ام

تمام شد با تعجب دیدم که نوشته ام دوستت دارم


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 21:53 | |           







عشق يعني چه ؟               

 

آسمون به ماه ميگه:عشق يعني چه ؟


ماه ميگه:يعني بودن در آغوش تو


ماه ميگه:تو بگو عشق يعني چه؟


آسمون ميگه:انتظار ديدين تو

امشب ز غمت ميان خون خواهم خفت


وزبسترِ عافيت برون خواهم خفت


باور نکني خيال خود را بفرست


تا در نگرد که بي تو چون خواهم خفت




 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 19:46 | |           







چه بودی؟               

 

اگر درد ام یکی بودی ،چه بودی؟

                                                                 اگر غم اندکی بودی ،چه بودی؟

به بالین ام طبیبی  یاحبیبی؟

                                     ازاین دو گریکی بودی ،چه بودی؟

هرکس به طریقی دل ما،می شکند

                                    بیگانه جدا ز دوست می شکند

بیگانه گرمی شکند حرفی نیست

                                 دوست زپا می شکند ؛اوچرا می شکند


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 20:9 | |           







....عشق....               

 
عشق نمی پرسه که تو کی هستی، فقط میگه :  تو مال من هستی

عشق نمی پرسه اهل کجایی، فقط میگه :  تو قلب من هستی

عشق نمی پرسه تو چی کار میکنی ، فقط میگه : باعث میشی قلب من به تپش بیفته

عشق نمی پرسه چرا دور هستی، فقط میگه : همیشه با من هستی ...

عشق نمی پرسه دوستم داری ، فقط میگه :  دوستت دارم.


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:17 | |           







شرط عشق               

 

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد. نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید. بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند. مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت و از درد چشم مینالید. موعد عروسی فرا رسید. زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل انداخته بود و شوهر هم که کور شده بود. مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا باشد. 20 سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت، مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش را گشود. همه تعجب کردند. مرد گفت: "من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم".


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:14 | |           







چند سخن ازدانشمند بزرگ                

 

۱تنهاشادی من این است که کسی نمیداند چقدر غم دارم.

۲هر وقت در سخترین شرایط زندگی گیر کردی فقط بگو :خدایا باید چه درسی از این وقایع بگیرم

۳انسان همانی میشود که اغلب به آن فکر میکند

۴تجربه نامی است که انسان ها روی اشتباهات خود میگذارند

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 18:36 | |           







تولدم مبارک ...........                

 

 تولد تولد تولدم مبارك ............. 

عزيزم لحظه لحظه زندگيم در كنارم احساست ميكنم ميدونم الان هم تو داري تولدم رو بهم تبريك ميگي .. خوشحالم ... دوست داشتم جمعه تو جشن تولدم حضور داشتي ولي افسوس .. و مطمئن باش حضور گرمتو در اون ساعت احساس ميكنم .... و با يادت ساعتها مي رقصم ...

اينم تقديم به خودم . از طرف تو ... ..

بفرمائيد كيك تولد راستي كادو يادتون نره اول كادو بدين بعدن كيك ميدم بخورين فكر كردين چي الکی بهتون کیک میدم نخیرم ...

حالا دوباره تولد تولد تولدم مبارك ميام شمعا رو فوت كنم ايشالا تا صد سال زنده باشم ... اينم دوباره تقديم به خودم چون عاشق گل سرخم ..  

قدمتون روي چشم تشريف بيارين منزل در خدمتتون باشيم جمعه ساعت ۲ تا ۷ به صرف ميوه و شيريني .. نخير شام نمي ديم دلتون رو خوش نكنيد .. نشوني هم كه دارين تو همون كوچه و شهرم ... منتظرتونم ..

(عزیزم امیدوارم جشن تولد ۱۲۰سالگیدتو بگیرم 

و حالازودتر از موعود تولدتو تبریک میگم به چند دلیل ۱.اولین نفر باشم که تبریک گفته باشم ۲.شاید موقع تولد سربازی باشم 

پس حال میبوسمد و میگم تولدت مبارک عزیزم )

 

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 12:2 | |           







کاش....               

 

دستهای خالی ،نفسهای خسته روزهای کهنه، آسمانی ابری، دلهای بیمار، لبهای خاموش، ارواح آشنا، شمعهای بی نور گلهای حسرت ...... این قاب سرنوشت را نشد بشکنم ..... =-=-=-==-=-=-= قلبهای سنگی نیز گاه کمی دلتنگ می شوند تندیس قلبم نیز که زدلتنگی تو اشکها می ریزد ... =-=-=-=-=-=-=-= خود را پنهان کرده ام در واژه های تبدار زندگی به دیدارم میا ای رهگذر ! پنجره را می گشایم اما .... لبهایم بی خنده ست ... و  کلبه ام بی نور ... من پنهان شده ام بگذار پنهان باشم .... =-=-=-=-=-=-=-=-=-=- به دلم کسی بگوید که کجاست باوفائی ... همه دلبران عالم همه عاشق کذائی دل من غمین و خسته ست پر جان چه بد شکسته ست دل نازنین و مستم .... به امید که نشسته ست ... =-=-=-=-=-=-=-=-=- دل من بگیر دل را ز وفای یار و اغیار که در این خمار مستی نشود دلی ترا یار =-=-=-=-=-=-=-=- چه غریب ماندی ای دل چه غریب تر شکستی چه غمین تو می نوازی همه شور و حال مستی =-=-=-=-=-=-=-=-= دل من ببار غم را به تمام این بیابان =-=-=-=-=-=-=-=-=- یادت گرمای حیات من..... کاش سرنوشت اینهمه بازی بلد نبود

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 11:45 | |           







گلاغ پاپتی               

 

کلاغه دلش گرفته بود
کلاغ سیاه پاپتی
پرید روی شاخ درخت
گفت : غار و غار

از یه جایی صدا اومد

که : زهر مار

بغض کلاغه ترکید
یه قطره اشک از روی گونه هاش چکید

یه تیکه سنگ از تو حیاط

نشست رو سینه کلاغ

قلب کلاغه ترکید
کلاغه مرد

...
کسی نفهمید که کلاغ

دلش خیلی گرفته بود
آخه شب قبل

یه گربه ناز و ملوس

بچه هاشو گرفته بود
حیف کلاغ پاپتی

با رنگ زشت و خط خطی

....
راستی مگه ما آدما

از دل هم خبر داریم ؟

ما آدمای رنگارنگ
زشت و قشنگ
درد دلامون الکی
عاشقیمون , دروغکی
دل  چی چیه ؟ یک تیکه خون
پر از : نرو , پیشم بمون ...
دلم میخواست کلاغ بودم
همون کلاغ پاپتی
زشت و سیاه و خط خطی
گریه می کردم : غار و غار
پشت سرش یه زهر مار

حداقل این فحشه که راستکی بود

اینجوری هیچکسی دلش واسم الکی نمی سوخت
دلم میخواست کلاغ بودم
تا که یه سنگ راستکی
که درد اون بهتره از زخم زبون آدما

دلم رو با تموم این نگفته هاش

بترکونه
...
صبح سحر
یه رفتگر
کلاغه رو کرد لابه لای آشغالا
دلش نگو , یه تیکه خون
پر از :برو , پیشم نمون .


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 11:44 | |           







گریه نکن               

 

گریه کن عزیزم اما نه فقط واسه خودت

واسه اینکه نمیشه دیگه بیام تولدت

گریه کن جداییا مارو رها نمی کنن

ادما انگار برای ما دعا نمی کنن

گریه کن حالا حالا ها از هم باید جدا باشیم

بشینیم منتظر معجزه ی خدا باشیم

گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم

به خدای اسمونا گلایه میکنم

گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد

این همه پرنده رد شدن مرغ امین نیومد

گریه کن برای روزایی که خورشید نداشت

دل من وتو که به فردا امیدی نداشت

گریه کن فکر کن دلیلی ندارم فقط همین

واسه فاصله که از اسمونه تا زمین

گریه کن سبک میشی روزای خوب یادت میاد

گرچه که تو تقویمامون نیستن اون روزا زیاد

گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد

واسه مشکلاتی که بودش وهست وحل نشد

گریه کن برای اون دلایی که چینی بودن

بی وفایی یا که دیدی به چه سنگینی بودن

گریه کن برای لحظه هایی که تلف شدن

گلایی که ما نچیدیمشونو علف شدن

گریه کن برای نقشه ها که مهتابی بودن

برای عاشقیای ما که قلابی بودن

گریه کن برای رویایی که قسمت نمیشه

یه شب سر خدا واسه ما خلوت نمیشه

گریه کن برای خوابا که فقط یه خواب بودن

واسه ارزوهامون که همشون حباب بودن

گریه کن واسه خوشی ها که نازل نمیشن

واسه اون دیوونه ها که دیگه عاقل نمیشن

گریه کن برای اولا که عاشقونه بود

حال هم رو پرسیدن فقط یه جور بهونه بود

گریه کن از یادمون رفتش واسفند نزدیم

دسمون تو دست هم بودشو لبخند نزدیم

گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمیشه

دلامون به سادگی حاضر به اقرار نمیشه

گریه کن غرور واسه دیوونگی یه سد شده

مرغ امین دیده این صحنه رو تندی رد شده

گریه کن بذار تمام عقده هات شسته بشه

حق داره ادم یه وقتا از خودش خسته بشه

گریه کن واسه همه واسه خودت برای من

توی بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن

گریه کن تا ایینه شه باز اون چشای روشنت

واسه موندن لازمه فدای گریه کردنت

 


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 11:41 | |           







جواب نامت ..               

 

از غم رفتنم گفته بودی گفته بودی پاره شده بند دلت

آخ بمیرم که اینجوری شدم باعث هرچی مشکلت

از خونه نو گفته بودی هیچی نگم باز بهتره

گفته بودم هرچی بشه جواب من یه سکوته

سکوت منو خورد میکنه اما ولی ....

گفته بودی غم نخورم قسمت و بازیهاش بوده

خسته شدم بس که کردم از روزگارمون گله 

یعنی چی به فکرت نباشم مگه میشه ای بهترین

بزار یه چیز بهت بگم بزار حقیقتو بگم

هر وقت خودت تونستی بدون منم می تونم

بدون همیشه به یادتم لحظه به لحظه ی زندگیم

بدون همیشه باهامی هرجا و هرکجا باشی


 
 

[+] نوشته شده توسط مصطفی در 11:38 | |           







<-PostTitle->

<-PostContent->

[+] نوشته شده توسط <-PostAuthor-> در <-PostTime-> |



کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
سفارش قالب & داریوش قالبساز

JavaScript Codes